السبت – الخميس، 5:00 – 9:00 مساءً +964 771 100 2200

به‌کارگیری کارگران خارجی در عراق: پروانه کار به موجب دستورالعمل شماره ۱ سال ۲۰۲۶

این صفحه پیش‌نویس برای بازبینی وکیل است و در نقشه سایت قرار ندارد.

این مقاله اطلاعات عمومی است، نه مشاوره. نویسنده: عثمان الجبوری، وکیل عراقی و متخصص قانون کار عراق. بیان قانون تا اکتبر ۲۰۲۶ است و به عراق فدرال مربوط است.

در ۳۰ مارس ۲۰۲۶ وزارت کار و امور اجتماعی دستورالعمل شماره ۱ سال ۲۰۲۶ را درباره جذب، به‌کارگیری و پروانه کار کارگران خارجی منتشر کرد (روزنامه رسمی شماره ۴۸۶۳). این دستورالعمل جای دستورالعمل شماره ۱۸ سال ۱۹۸۷ را می‌گیرد. چارچوب در قانون کار شماره ۳۷ سال ۲۰۱۵ (مواد ۳۰ تا ۳۶) و شرایط دستورالعمل جدید است.

چارچوب

قانون کار کار خارجیان در عراق را تنظیم می‌کند (ماده ۲). کارگر خارجی شخص حقیقی بدون تابعیت عراقی است که در عراق به عنوان کارگر، نه برای حساب خود، کار می‌کند یا می‌خواهد کار کند (ماده ۱/بیست‌وسوم).

  • بدون پروانه کار نیست. نهادهای دولتی و کارفرما نباید کارگر خارجی را به هیچ عنوان به کار گیرند مگر پروانه وزارت داشته باشد (ماده ۳۰). کارگر پیش از گرفتن پروانه نباید کار را شروع کند (ماده ۳۱).
  • بازگشت: کارفرمایی که کارگر را به هزینه خود آورده بلیت بازگشت می‌دهد، مگر کارگر پیش از پایان قرارداد به سبب غیرقانونی کار را ترک کرده باشد. در مرگ، اگر خانواده بخواهد هزینه آماده‌سازی و انتقال جسد بر عهده کارفرما است (ماده ۳۲).
  • از دست دادن کار به‌تنهایی وضعیت غیرقانونی نمی‌سازد و به‌تنهایی پروانه اقامت یا کار را پس نمی‌گیرد، مگر کارگر قانون عراق را شکسته باشد (ماده ۳۴).
  • کیفر: نقض فصل کارگران خارجی جریمه‌ای است میان سه برابر حداقل مزد روزانه و سه برابر حداقل مزد ماهانه (ماده ۳۶).

خود قانون کار هیچ نسبتی از عراقی به خارجی نمی‌گذارد. قانون از زمان وضع اصلاح نشده است. تنها تغییر در اجرا رأی دادگاه عالی فدرال شماره ۶۷/فدرال/۲۰۲۱ درباره ترکیب دادگاه‌های کار است (ماده ۱۶۵). لایحه اصلاح اول در ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۶ قرائت اول داشت و تا اکتبر ۲۰۲۶ قانون نیست.

دستورالعمل شماره ۱ سال ۲۰۲۶

دستورالعمل در ۳۰ مارس ۲۰۲۶ در روزنامه شماره ۴۸۶۳ منتشر شد و از روز انتشار اجرا می‌شود (ماده ۱۳). دستورالعمل شماره ۱۸ سال ۱۹۸۷ را لغو می‌کند (ماده ۱۲).

درخواست به اداره کار و آموزش حرفه‌ای داده می‌شود. شرایط (ماده ۲): ورود و اقامت قانونی به موجب قانون اقامت خارجیان شماره ۷۶ سال ۲۰۱۷؛ تأیید نبود تخلف معوق؛ آزمون بازار کار، یعنی هیچ داوطلبی در پایگاه جویندگان کار شرایط را ندارد، یا ادارات اشتغال ظرف ۱۵ روز از ثبت درخواست کارفرما عذر می‌خواهند؛ گواهی پزشکی؛ برای کارگر ماهر گواهی تجربه یا دانش‌آموختگی؛ اثبات توانایی پرداخت مزد؛ برای کار خانگی بیش از دو کارگر خارجی در خانواده بدون موافقت اداره نباشد؛ تعهد به تغییر ندادن حرفه؛ و تغییر ندادن کارفرما بدون موافقت لازم.

کمیته‌ها پروژه‌ای را بازرسی می‌کنند که سه کارگر خارجی یا بیشتر می‌خواهد (ماده ۳). پروانه یک‌ساله است و سالانه تمدید می‌شود؛ درخواست تمدید در ماه آخر پیش از انقضا از راه کارفرما داده می‌شود (ماده ۵). کارگر پیش از پروانه نباید کار را شروع کند (ماده ۴). برای کارگر بیرون از عراق، کارفرما ظرف ۳۰ روز از ورود برای تکمیل پروانه حاضر می‌شود. قرارداد باید به عربی و انگلیسی باشد، یا به زبان مادری کارگر (ماده ۹). در پروژه فنی و تخصصی کارگر خارجی متعهد می‌شود یک یا چند کارگر عراقی را آموزش دهد. لغو پروانه در ماده ۱۰ است، از جمله اطلاعات نادرست، مرگ، پایان قرارداد، تعطیلی پروژه، غیبت بدون سبب قانونی به مدت ۱۰ روز پیاپی یا ۳۰ روز ناپیوسته، و کار به حرفه‌ای دیگر.

نسبت نیروی کار

نسبت کارگر خارجی ۸۰٪ عراقی و ۲۰٪ خارجی است.

  • تصمیم شورای وزیران در سال ۲۰۲۴: دست‌کم ۸۰٪ کارگر عراقی. در سال ۲۰۲۴ شورای وزیران تصمیم گرفت شرکت‌های بخش خصوصی و شرکت‌های طرف قرارداد وزارت نفت باید دست‌کم ۸۰٪ کارکنان عراقی به کار گیرند. وزارت کار در دسامبر ۲۰۲۵ گفت برای هر کارگر خارجی چهار کارگر عراقی می‌خواهد. در سپتامبر ۲۰۲۶ مقام‌های وزارت گفتند پروژه‌ها باید ۸۰٪ عراقی و فقط ۲۰٪ خارجی به کار گیرند. متن منتشرشده تصمیم را ندیده‌ایم. اهل عمل آن را تصمیم شماره ۲۴۸۳۲ سال ۲۰۲۴ می‌نامند. نسبتی که برای آن برنامه‌ریزی می‌شود بیش از یک کارگر خارجی برای هر چهار کارگر عراقی نیست.
  • آیین‌نامه سرمایه‌گذاری شماره ۲ سال ۲۰۰۹: کارگر محلی دست‌کم ۵۰٪. هنگام دادن مجوز سرمایه‌گذاری، هیئت ملی سرمایه‌گذاری در نظر می‌گیرد که نیروی کار محلی از ۵۰٪ کل نیروی کار پروژه کمتر نباشد (ماده ۳۰/اول). این قاعده بر جا می‌ماند. سقف کارگران خارجی نیست.
  • سقف ۵۰٪ برای کارگران خارجی وجود ندارد. نه قانون کار و نه این متون نسبت دوسوم عراقی به یک‌سوم خارجی می‌گذارند.
  • افزوده ۵۰٪ برای اضافه‌کار روزانه در ماده ۷۱ قانون کار قاعده مزد است و همان‌گونه می‌ماند. سقف کارگران خارجی نیست.

هزینه و تأمین اجتماعی

دستورالعمل مبلغ هزینه پروانه را نمی‌گوید، پس کارفرما هنگام درخواست مبلغ نافذ را از اداره تأیید می‌کند. جداگانه، قانون شماره ۱۸ سال ۲۰۲۳ هزینه کار ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ دینار بر کارفرما برای هر کارگر خارجی که وارد عراق می‌شود می‌گذارد (ماده ۱۰۶/اول). کارفرما سهم خود را می‌پردازد (۱۲٪ از مزد و فوق‌العاده، یا ۲۵٪ برای نفت و هیدروکربن). برای کارگر خارجی سهم ۸٪ را هم که دولت برای کارگر عراقی می‌پردازد بر عهده می‌گیرد (ماده ۱۴/دوم). کارگران خارجی از غرامت بیکاری بیرون‌اند (ماده ۶۸).

اقلیم کردستان

اقلیم قانون کار شماره ۷۱ سال ۱۹۸۷ را اجرا می‌کند؛ قانون فدرال شماره ۳۷ سال ۲۰۱۵ در آنجا پذیرفته نشده است. دستورالعمل شماره ۱ سال ۲۰۲۶ فدرال است. پروانه در اقلیم از وزارت کار حکومت اقلیم صادر می‌شود. به موجب مصوبه شورای وزیران شماره ۱۷۲ سال ۲۰۲۲، دست‌کم ۷۵٪ نیروی کار باید محلی باشد و حداکثر سهم خارجی ۲۵٪ است.

وب‌سایت شرکت همواره https://www.al-taswia.com است.